Wedstrijdverslag Heren 4
Wedstrijdverslag Heren 4
De
aanloop naar de competitie was al enerverend genoeg. Er hadden zich meer
spelers aangemeld dan er geplaatst konden worden dus de Technische Commissie
moest iets verzinnen. Kwalificatiewedstrijden… zeiden ze, laat ze maar
onderling bewijzen dat ze goed genoeg zijn voor de competitie…
Kwalificatiewedstrijden midden in de winter, goed idee! Kunnen ze gelijk laten
zien of ze ook een beetje karakter hebben. Want aan watjes en zeurpietjes
hebben we niets als de competitieoorlog uitbreekt. Koud! Regen! Storm! Dát zal
de mannen van de jongens scheiden! Als je dat allemaal vrijwillig over je heen
laat komen, wil je wel héél graag competitie spelen.
Uiteindelijk
werden uit de kwalificaties 4 spelers aangewezen voor Heren 4. De overige twee zouden
uit de kwalificatie voor het 3e/4e moeten komen. Goed
plan op zich, maar dan wordt het winter in Nederland. Wekenlang sneeuw en vorst
en wintergreens en daar had de TC niet op gerekend. Dat verwacht je ook niet
natuurlijk, sneeuw in de winter. Aangezien we totaal onverwacht geen
wedstrijden konden spelen in januari (…) werden de verschillende spelers toch
maar aangewezen en de teams uiteindelijk samengesteld. Het hieronder genoemde
zooitje ongeregeld was het resultaat en zou dit jaar ingaan als Purmerend Heren 4: Wim Smiet, Oscar
Rasker, Thorald Rasker, Marco Struijlaart, Ron Verheul, Joop Kluijn en Jan
Duys. Een compleet nieuw team zonder enige competitie-ervaring, op een enkeling
na.
11 april – De
Kennemer G&CC
De
competitie begint goed. Spelen op De Kennemer tegen De Noordhollandse. Een
groot voordeel van de competitie is, dat je mag ‘voorspelen’ in de week
voorafgaand aan de wedstrijd tegen gereduceerd tarief. Ergo, spelen op De
Kennemer bij een strak blauwe hemel en putten op super-greens voor €35,- pp.
Tja, dan bestaat je team wel ineens uit 8 spelers, dat snap je wel!
Alle
ervaren competitiespelers hadden ons al gewaarschuwd. Een competitiewedstrijd
is geen Maandbeker of Zomeravondcompetitie. Er schijnen hele andere spanningen
bij te komen kijken. Och, dat valt wel mee denk je dan. Golf is golf, op een
groen grasveld een wit balletje (geel in het geval van Wim) met een krom stokje
naar een klein gaatje beuken en dat in zo min mogelijk slagen. Totdat je daar
staat, als eerste moet afslaan en 4 teams plus de gastheren allemaal staan te
kijken. Een mannetje of 30 dus! En die praten, en lachen en bewegen en rammelen
met dingen en zijn dan ineens….muisstil. Want jij gaat slaan. En dan denk je
even (in deze volgorde) – wat is het stil
ineens – ze staan allemaal te kijken - ze hadden gelijk - vind ik dit wel leuk -
wat doe ik hier - ik wil naar huis - wat trilt die stok nou - oh nee dat doe ik
zelf -stop met trillen eikel – relax - kappen met die onzin - je kunt toch
golfen - sla nou maar mietje - komt ie dan……OW LEKKERE BAL! En je geeft
heel snel even een knikje en een knipoog naar boven en loopt weg alsof je dit
al jáááren doet…
De
9 holes 4BBB leken nog spannend te zijn; 4-2 voorsprong bij de lunch. De
wedstrijd kon nog alle kanten op. Toen kwamen de 18-holes singles en viel het
allemaal toch nog reuze mee. We wonnen 5 van de 6 singles met behoorlijke
cijfers en bepaalden de eindstand op 14-4. Ron had al helemaal geen medelijden
met zijn tegenstander, want die veegde hij met 8/7 van de baan af! Eerste
wedstrijd gewonnen, op de naar de volgende.
18 april – G&C
Heiloo
Vorige
week toch redelijk makkelijk gewonnen, maar dat gold ook voor onze tegenstander
van vandaag; het altijd lastige Dirkshorn. Ook zij wonnen hun eerste wedstrijd
met 14-4 en dan moet je wat kunnen dachten we. Dachten ze zelf ook trouwens.
Bij
de 4BBB leek dat ook te kloppen, een AS in de eerste flight, verlies van de
tweede en gelukkig winst voor Ron en Joop in de derde flight bepaalden de
tussenstand op 3-3. De singles zouden bloedstollend worden en we verwachtten
veel partijen tot en met de 18e hole te zien. Heiloo is een relatief
korte baan en dat zou niet in ons voordeel werken volgens de analisten, zeker
niet voor longhitter Thorald (bijnaam Bokito). Viel achteraf ook wel weer mee,
5 gewonnen singles en 1 AS (Bokito) bepaalden de eindstand wederom op 14-4.
Vermeldenswaardig; 2 van de 7(!) spelers waren afwezig, waardoor we Bart
Lokhoff hadden gevraagd om in te vallen. De spanning van vorige week was bij de
rest van het team nu een stuk minder, maar voor Bart was dit de eerste
competitiewedstrijd ooit. En dan valt het niet mee een bal op te tee-en zonder
dat het balletje weer van het tee-tje rolt. Dat je dan vervolgens een werelddrive
slaat, de dubbel AS maakt op de laatste hole met een putt van een metertje of 2
en je single overtuigend wint, getuigt van grote klasse! Bart bedankt!
25 april –
Sluispolder
De
derde wedstrijd zal ons nog lang heugen. Nog niet eens vanwege de wedstrijd,
daarover straks meer. Nee, vanwege de manier waarop De Noordhollandse de
wedstrijden start. Op de eerste tee gekomen – of eigenlijk de 10e –
werden we verrast door 4 trompettisten in vol ornaat die elke flight met
heroïsche deunen begroette en daarmee het startsein gaf. Een normale bal slaan
is dan een hele opgave en dat was duidelijk te zien! Een par-3 van
Wim
hadden we deze wedstrijd ruimhartig uitgeleend aan het 2e, want die
hadden versterking nodig. En tja, als je versterking zoekt kom je uiteraard bij
het 4e uit. Zijn handicap van 6.2 zou er volgens deskundigen ook
iets mee te maken gehad hebben, maar dat geloven we niet. Trouwens, Wim was
vorige week afwezig (had iets te doen in België, golfen of zoiets geloof ik) en
toen wonnen we ook. Komt wel goed dus...
De
baan in Alkmaar is langer dan die van Heiloo dus een goed jachtterrein voor
Bokito. Even een paar drives van een metertje of 270, een houtje of wat van
ruim
De
singles waren weer goed! 5 gewonnen (wordt zo langzamerhand voorspelbaar) en
Jan zette de sportieve gedachte van de ochtend voort, zodat de eindstand voor
de 3e keer achter elkaar 14-4 werd.
Volgende
week gastheer en op 9 mei aanstaande de laatste wedstrijd… in de 6e
klasse!
